TO MÓG? BY? DOBRY FILM….

Harry Potter powraca do kin. To ju? czwarta ekranizacja bardzo popularnego cyklu powieści fantasy brytyjskiej pisarki J. K. Rowling. Nakr?cony z wielkim rozmachem b?yskotliwie, z zaskakującymi rozwiązaniami wizualnymi, nie nudzi widza, mimo, dzie?o trwa prawie dwie godziny i czterdzieści minut.
Początek sugeruje, ?e b?dzie to odmiana filmu przygodowego. Profesor Dumbledore og?asza, ?e Hogwart zostanie zorganizowany presti?owy Turniej Trójmagiczny, w którym wezmą udzia? przedstawiciele trzech renomowanych szkó?. Czara Ognia wybiera po jednym studencie z ka?dej ze szkó?. Wśród p?omieni i iskier Czara przedstawia nazwisko gwiazdy quidditcha z Durmstrang Bu?gara Wiktora Kruma, Francusk? Fleur Delacour z Beauxbatons, oraz jednego przedstawiciela Hogwartu Cedrika Diggory’ego. Oprócz nich czara niespodziewanie podaje jeszcze jedno nazwisko – Harry Potter. Ta czwórka bohaterów ma ze sobą konkurowa? w niebezpiecznych zdaniach, by zdoby? presti?owy Puchar Magiczny. Muszą stawi? czo?o ziejącemu ogniem smokowi, gro?nym syrenom, z?owieszczemu labiryntowi z ?ywop?otu. Zawiązanie akcji, mo?e klasyczne, ale interesujące. Móg? to by? dobry punkt wyjścia do stworzenie nietuzinkowego filmu dotykającego problemu dorastania m?odego cz?owieka, kwestii odpowiedzialności, wspó?pracy g?ównych bohaterów. Niestety na dobrym punkcie wyjścia si? zako?czy?o. Chocia? nale?y wspomnie?, ?e spora cz?ś? re?yserów, pytana w ankiecie o swoją wizj? Henrego Pottera, w?aśnie ten aspekt wyra?nie uwypukla?a (James Wong, Jered Hess, Josh Stolberg). Niestety Mike Newell (znany przede wszystkim z filmu: „Cztery wesela i pogrzeb”) poszed? w zupe?nie inna stron?.
Porównując poprzednią cz?ś? przygód m?odego czarodzieja („Harry Potter i wi?zie? z Azkaban”) mo?na odnieś? wra?enie, ?e ostatniej ekranizacji motyw z?a, ciemności jest bardziej obecny, wydaje si? by? gro?niejszy, ociera si? nawet o niebezpiecze?stwo śmieci. Ju? od pierwszych sceny, w której unosi si? atmosfera niepokoju, poprzez ca?y film, mo?na śmia?o powiedzie?, ?e jest to dzie?o nie do ko?ca przeznaczone dla dzieci, gdy? są one nie przygotowane do tego, by z dystansem ogląda? dzie?o utrzymane w stylistyce trillera. Moz? to wywo?a?, jak sugeruje ameryka?ski psycholog David DiCerto, np. nocne koszmary (zw?aszcza, ?e upiorny sen dr?czy równie? Harry’ego). Postacie negatywne w filmie są ucharakteryzowane, tak ?e doskonale oddają drzemiący w nich potencja? nienawiści, jednak czy nie aby zbyt strasznie, powtarzam swój niepokój, ?eby powiedzie? i? jest to film dla najm?odszych widzów?

Inną kwestią jest sprawa insynuowanej w filmie erotyki. Sam re?yser tak to komentuje: „Jest taka scena, z której wyra?nie wynika, ?e Ron jest zakochany w Hermionie, nawet je?eli sam jeszcze sobie tego nie uświadamia. Pomyśla?em, ?e mog? im to wyt?umaczy? owijając w bawe?n? albo mog? powiedzie? wprost, ?e chodzi o seks. W ko?cu uzna?em, ?e musz? potraktowa? ich jak doros?ych. Sam jestem ojcem i musia?em kiedyś dostrzec w moich dzieciach doros?ych ludzi”. Skoro zamiast rodzącym si? uczuciu mi?dzy dwojgiem dorastających sugeruje si? bardziej seksualnoś? – sprzeciw sam si? rodzi. Dla kogo zatem jest adresowany? W Stanach Zjednoczonych dystrybutorzy wyra?nie zaznaczają, ?e nie jest to film dla dzieci (. The USCCB Office for Film & Broadcasting zaklasyfikowa?o film jako A-II, czyli dla doros?ych i m?odzie?y; The Motion Picture Association of America przyzna?a PG-13, czyli minimalna granica wieku to 13 lat). Szkoda, ?e w tym kierunku ewoluowa?a ekranizacja, bąd? co bąd?, bestsellera literatury adresowanej dla dzieci i m?odszej m?odzie?y. Walka z popularności Harrego Pottera jest skazana na pora?k?, jednak marzą mi si? takie ekranizacje cyklu przygód m?odego czarodzieja, by czegoś mądrego uczy?y, a nie tylko straszy?y oraz propagowa?y rozchwianie moralne i permisywizm.